• KOSZYK 0 (0 zł)
    Brak produktów w koszyku.
medicon.plCzytelnia ChorobyChoroby zakaźne i pasożytnicze › Wszawica - co to jest, przyczyny, objawy, leczenie

Wszawica - co to jest, przyczyny, objawy, leczenie

Data publikacji: 2024-07-24
Autor: Redakcja medicon.pl

Wszawica głowowa to choroba pasożytnicza wywoływana przez wszy, które są małymi owadami żywiącymi się krwią. Wszy i ich jaja zazwyczaj zagnieżdżają się na skórze głowy i powodują różne dolegliwości, a szczególnie nieprzyjemne swędzenie.

Czym jest wszawica?

Wszawica jest chorobą pasożytniczą, wywoływaną przez wszy. Pasożyty te preferują cieplejsze rejony głowy, a szczególnie okolice za uszami, potylicę, ciemnienie czy skronie. Wszy głowowe mają niewielkie rozmiary i barwę szaro-białą lub lekko różową, co na głowie może przywodzić na myśl ziarnka sezamu. Charakteryzują się one sprawnością ruchów dzięki dobrze rozwiniętym odnóżom zakończonym pazurkami, co umożliwia im przyczepianie się do włosów czy włókien materiału.

Wszawica to choroba pasożytnicza wywołana przez wszy głowowe (Pediculus humanus capitis).

Definicja wszawicy

Jaja wszy często mylone są z łupieżem. Lokalizują się one u nasady włosów, lecz w odróżnieniu od łupieżu, są trudne do usunięcia ze względu na mocne przyklejenie do włosków. Proces ten komplikuje walkę z wszawicą, gdyż gdnidy są odporne na wiele prostych metod usuwania.

Czynnikiem sprzyjającym rozprzestrzenianiu się wszy jest bliskość i częste kontakty fizyczne, co jest typowe dla dużych skupisk ludzkich, takich jak szkoły czy przedszkola. Dzieci i młodzież są szczególnie narażone na wszawicę z powodu mniejszej dbałości o używanie wyłącznie własnych przedmiotów takich jak czapki, szczotki do włosów czy ręczniki oraz ze względu na ich często mniejszą regularność w utrzymaniu higieny włosów i skóry głowy.

Wszy i gnidy

Wszy są zewnętrznymi pasożytami, które żywią się ludzką krwią, wywołując stan zarażenia znanym jako wszawica. Pediculus humanus, czyli wsza ludzka, występuje w dwóch głównych formach: jako wsza głowowa, której obecność jest najczęściej zauważalna w okolicach potylicy, czyli karku i za uszami, oraz jako wsza odzieżowa, znana także jako Pediculus humanus humanus. Istnieje również trzeci typ, wsza łonowa (Phthirius pubis), która zasiedla przede wszystkim okolice łonowe.

Wszawica jest często niesłusznie kojarzona z brakiem higieny osobistej, chociaż faktycznie dotyczy osób z różnych środowisk i nie jest wynikiem niedbałości o czystość. Wszy mogą przenosić się między ludźmi przez bliski kontakt fizyczny, współdzielenie odzieży, szczotek do włosów czy pościeli, stąd łatwo rozprzestrzeniają się w środowiskach grupowych jak szkoły czy ośrodki opieki.

Zarówno dorosłe osobniki, jak i larwy są zdolne do szybkiego rozmnażania, co czyni wszawicę problemem zdrowotnym wymagającym szybkiego i skutecznego leczenia. Leczenie polega głównie na stosowaniu specjalistycznych szamponów i preparatów owadobójczych, które są aplikowane lokalnie na zainfekowane obszary. Ważnym elementem terapii jest również regularne przeglądanie włosów oraz czyszczenie i dezynfekcja przedmiotów, które mogły mieć kontakt z wszy.

Wszy, jako pasożyty zewnętrzne, są ściśle związane ze swoim żywicielem, co oznacza, że nie są w stanie przetrwać długo poza ludzkim ciałem. Przenoszą się z osoby na osobę głównie przez kontakt bezpośredni, co sprzyja ich rozpowszechnianiu się w miejscach, gdzie ludzie przebywają w bliskiej odległości od siebie.

Objawy wszawicy

Objawy wszawicy mogą być zarówno dyskretne, jak i silnie uciążliwe dla zarażonej osoby. Najbardziej charakterystycznym i często występującym objawem jest intensywne swędzenie skóry głowy. Jest to wynik działania aparatu gębowego wszy, który jest kłująco-ssący. Wszy wbijają się w skórę głowy, ssą krew, a jednocześnie wprowadzają toksynę, która prowokuje reakcję alergiczną manifestującą się świądem.

Ponadto ciągłe drapanie skóry głowy, będące reakcją na swędzenie, może prowadzić do dodatkowych komplikacji, takich jak podrażnienia, zakażenia bakteryjne skóry, a nawet do pojawienia się liszaja. W miejscach, gdzie wszy kąsają, mogą również pojawiać się pokrzywka, obrzękowe grudki oraz wydzielina surowicza, która skleja włosy i może przyczyniać się do tworzenia kołtunów.

Inne objawy wszawicy obejmują powiększenie węzłów chłonnych oraz występowanie wyprysku i rumienia w okolicy karku i szyi, co dodatkowo może sygnalizować reakcję organizmu na obecność pasożytów. W obserwacji bezpośredniej na włosach można zauważyć wszy w różnych stadiach ich rozwoju – od gdnid, czyli jaj wszy, które są szklisto-perłowe i mocno przytwierdzone do włosów, przez larwy, które są niewielkie i półprzezroczyste, aż po dorosłe osobniki, które mogą osiągać od 0,35 do 6 mm długości.

Przebieg wszawicy

Przebieg wszawicy rozpoczyna się od momentu zarażenia, kiedy dorosłe wszy zaczynają składać jaja na włosach zarażonej osoby. Każda dorosła wesz może składać od 7 do 10 jaj dziennie, co znacząco przyczynia się do szybkiego rozprzestrzeniania się infestacji. Jaja wszy, znane jako gnidy, są mocno przytwierdzone do włosów blisko skóry głowy i po około 6 dniach z nich wylęgają się larwy. Te młode wszy przechodzą kilka stadiów rozwojowych, zanim osiągną dojrzałość po około 9-12 dniach. Dorosłe wszy mogą żyć od 9 do 30 dni.

Biorąc pod uwagę, że jedna wesz może żyć do 30 dni i codziennie składać nowe jaja, infestacja może szybko stać się poważnym problemem, szczególnie w środowiskach zbiorowych jak szkoły czy przedszkola. Już w ciągu dwóch tygodni niewykryta wszawica może spowodować znaczące zarażenie, a liczba wszy może dramatycznie wzrosnąć, prowadząc do intensywnego swędzenia i możliwych infekcji skórnych wynikających z drapania.

Leczenie wszawicy

Leczenie wszawicy można skutecznie przeprowadzić zarówno w warunkach domowych, jak i pod kontrolą lekarza rodzinnego. Z uwagi na sposób przenoszenia wszy, zaleca się rozpoczęcie leczenia jednocześnie u wszystkich członków rodziny oraz bliskich kontaktów osoby zarażonej, aby zapobiec ponownemu zarażeniu.

Rozpoznawanie wszy

Rozpoznanie wszy ułatwiają dostępne w aptekach preparaty, a w tym żele wykrywające, które pomagają zidentyfikować obecność wszy i ich jaj na włosach. Na przykład popularny wykrywacz wszawicy barwi gnidy na czerwono, co pozwala na łatwe i szybkie zidentyfikowanie infestacji.

Metody leczenia wszawicy

Do leczenia wszawicy stosuje się różne preparaty do użytku zewnętrznego, które dostępne są bez recepty w aptekach:

  • Szampony antywszowe – zawierają substancje owadobójcze, które zabijają wszy i gnidy. Szampony te stosuje się zgodnie z instrukcją na opakowaniu, a ich skuteczność zależy od dokładnego nałożenia produktu na wszystkie obszary włosów i skóry głowy.
  • Płyny i spraye – są alternatywą dla szamponów i często zawierają podobne składniki aktywne. Płyny mogą być bardziej skoncentrowane, co czyni je skutecznym wyborem dla osób z gęstymi lub długimi włosami.
  • Pianki – te preparaty są łatwe w aplikacji i mogą być użyteczne w przypadku dzieci, które mogą nie tolerować tradycyjnych szamponów czy płynów.

    Ważnym elementem skutecznego leczenia jest dokładne i powtarzane stosowanie wybranego preparatu zgodnie z zaleceniami producenta. Wszawica może wymagać kilkukrotnego leczenia, aby całkowicie wyeliminować wszy i gnidy, szczególnie jeśli pierwsze zastosowanie nie zlikwidowało wszystkich jaj.

    Źródła:
    • Stefan Furmaga: Choroby pasożytnicze zwierząt domowych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1983.
    • Stefania Jabłońska, Sławomir Majewski Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową PZWL 2005.