CO SIĘ SPRAWDZA, A CO NIE W BUDOWANIU WARTOŚCIOWYCH RELACJI
Język służący do opisywania nowych konfiguracji rodzinnych wciąż dojrzewa i ewoluuje – podobnie jak nasze spojrzenie na ludzi, którzy je tworzą, oraz na terapię ich rodzin. Możemy przecież myśleć o czymś dopiero wtedy, gdy potrafimy to nazwać. I tu niespodzianka: określenie „rodzina patchworkowa”, choć brzmi obco, funkcjonuje właściwie tylko w Polsce i w Niemczech. W pozostałych krajach zachodnich używa się słowa blended, oznaczającego coś „zmieszanego” czy „ujednoliconego”. A jednak o ile piękniej jest tworzyć patchwork – misterną mozaikę z różnorodnych, zachowujących swój indywidualny charakter elementów – niż pozwolić się zmiksować w jednolitą masę. Nowe więzi się tka, przeplata, doszywa, ale też pruje. Jestem pewna, że ta lektura okaże się dla psychoterapeutów inspirującym doświadczeniem – zachętą do refleksji nad systemami rodzinnymi, pomocą w weryfikacji przekonań na ich temat oraz impulsem do aktualizacji metod pracy.
Magdalena Zielińska
Psychoterapeutka
To lektura obowiązkowa dla terapeutów rodzin, ponieważ patchworki pojawiają się w terapii częściej niż nam się wydaje, a zarazem nierzadko pozostają niewidoczne. Bardzo przydatna także psychoterapeutom dzieci i młodzieży, psychologom, pedagogom, prawnikom, sędziom i wszystkim innym specjalistom, pracującym w obszarach wymagających rozumienia kontekstu systemowego. Z całego serca polecam ją również każdemu, kto tworzy lub rozważa stworzenie rodziny patchworkowej. Książka otwiera przestrzeń do refleksji i głębszego zrozumienia siebie oraz innych. Pomaga – bez poczucia winy czy wstydu – nazwać emocje, które łatwo pomylić z „niedojrzałością”, „złym charakterem” czy „słabą więzią”, choć tak naprawdę są one naturalną reakcją na złożoną strukturę rodzin patchworkowych. Jednym słowem – to książka, której w Polsce od dawna brakowało.
Magdalena Pozarzycka-Szwed
Psychoterapeutka i superwizorka
(Fragment ze Słowa wstępnego do wydania polskiego)
