Vademecum medycyny wewnętrznej

Z przedmowy do Vademecum medycyny wewnętrznej:

(…) Po pierwsze, zdobywanie wiedzy medycznej jest czynnością, dla której nie istnieje ani forma dokonana czasownika, ani żaden określony rodzaj i ustalona liczba podręczników. Po drugie, o ile zadaniemw iększości podręczników medycznych jest przekazanie konkretnej dawki informacji, o tyle głównym celem Vademecum medycyny wewnętrznej jest pomoc lekarzowi w wykorzystaniu wiedzy wcześniej zdobytej (…) by lepiej mógł sobie radzić w codziennej pracy, polegającej na pomocy choremu.
Chory, który zgłasza się zwykle z niecharakterystycznymi dolegliwościami i wykazuje liczne, nieswoiste objawy, stanowi dla lekarza nie lada wyzwanie. Odsyłanie go od specjalisty do specjalisty nie jest dobrym rozwiązaniem (…)
Ambicją autorów Vademecum medycyny wewnętrznej jest przypomnienie niezmiennie obowiązującej w medycynie zasady, że rozpoznaje się wprawdzie choroby, ale leczy zawsze chorego, który jest psychosomatyczną jednością i może mieć wiele różnych schorzeń.
Mottem książki mogą być słowa prof. Kornela Gibińskiego, że podstawą medycyny pozostaje niezmiennie rozum i serce lekarza (…)

Vademecum medycyny wewnętrznej to oryginala publikacja, niezbędna w każdym gabinecie lekarza intenisty, medycyny rodzinnej i pediatry. To 1500 najlepszych stron dla lekarza praktyka. Rzetelna wiedza, przejrzysty układ i szybki dostęp do informacji. Vademecum zostało  przygotowane przez doświadczonych specjalistów.  Przeznaczone jest głównie dla lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, pracujących w lecznictwie ambulatoryjnym, z pewnością jednak sięgną po nią również lekarze pracujący w szpitalach. Dla innych zainteresowanych czytelników książka może być źródłem wiedzy na tematy ogólnomedyczne. 
 
Celem Vademecum jest dostarczenie w możliwie przystępny i zwięzły sposób wskazówek dotyczących: diagnostyki różnicowej najczęstszych objawów chorobowych, ogólnych zasad interpretacji wyników badań laboratoryjnych, profilaktyki, rozpoznania i leczenia najczęstszych chorób spotykanych w praktyce ambulatoryjnej oraz na oddziale internistycznym i geriatrycznym, zasad reanimacji i intensywnej terapii, konsultacji internistycznych na oddziałach zabiegowych, zasad dietetyki, odrębności rozpoznawania i leczenia chorób u osób w zaawansowanym wieku, opieki paliatywnej i hospicyjnej, farmakologii klinicznej, podstawowych zabiegów wykonywanych na oddziałach internistycznych i geriatrycznych, czy zasad epidemiologii.