Analiza przypadków klinicznych w alergologii cz 1

Z przedmowy do książki "Analiza przypadków klinicznych w alergologii" pod redakcją Jerzego Kruszewskiego

"Książka jest pierwszą w Polsce monografią prezentującą przypadki z alergologii, z którymi mogą mieć do czynienia w swojej praktyce zarówno lekarze rodzinni, jak i specjaliści – alergolodzy czy dermatolodzy. Publikacja uzupełnia lukę i odpowiada na potrzeby lekarzy, prezentując leczenie farmakologiczne w praktyce.

Zdobywanie i ugruntowywanie wiedzy oraz poszerzania doświadczeń lekarzy przez omawianie prawdziwych przykładów od dawna cieszy się zasłużoną popularnością. Niektórzy nawet twierdzą, że nic tak dobrze nie uczy lekarzy dobrych nawyków, jak lektura sytuacji klinicznych. Przedstawione w książce przypadki ilustrują dość szeroki wachlarz praktycznych problemów, którymi zajmuje się współczesna alergologia.

Choć czasopisma alergologiczne zwracają uwagę na kazuistykę, to są to zwykle doniesienia o nowych lub nieczęsto występujących uczuleniach i rzadziej występujących chorobach alergicznych. Pełniąc głównie rolę informacyjną i dydaktyczną, zwracają także uwagę na odstępstwa od typowych przypadków, z którymi styka się na co dzień lekarz, również alergolog. Przypadków tych zwykle nie dałoby się dobrze zdiagnozować i skutecznie leczyć w ramach, tzw. medycyny proceduralnej.

Obecnie jesteśmy skłonni przychylić się do twierdzenia, że tzw. średni (typowy) pacjent, dla którego tworzone są wytyczne, rzadko przychodzi do gabinetu lekarza. Opisują go tzw. kryteria włączenia do badań klinicznych leków, według których pacjent taki zwykle dotychczas nie był leczony na astmę ani choroby alergiczne, ma od 18 do 50 lat, nie ma innych chorób współtowarzyszących, nie przyjmuje innych leków i nie pali papierosów. Ocenia się, że w przypadku astmy i alergicznych nieżytów nosa kryteria te spełnia tylko około 7% pacjentów, a na podstawie wniosków z badań takich pacjentów tworzone są wytyczne dla wszystkich chorych.

Zatem uświadamiając sobie powyższe, w niniejszej publikacji, obok klasycznej kazuistyki alergologicznej, przedstawiono równiez kilka dość typowych przypadków, które ilustrują, jak bardzo mogą okazać się zawiłe drogi – z różnych przyczyn, prowadzące do postawienia diagnozy, wdrożenia optymalnej terapii i wyleczenia pacjenta. Pokazują one także, jak istotne w procesie skutecznego leczenia są znane od dawna zasady: m. in. poważne podejście do skarg pacjenta, szybkie ustalenie rozpoznania przyczynowego (co w przypadku chorób alergicznych nie zawsze jest proste), opracowanie zaleceń możliwych do realizacji przez chorego, w tym unikania przyczyn wywołujących objawy".

Prof. dr hab. n. med. Jerzy Kruszewski