KRADZIEŻ CZASU I INNE ZNIKNIĘCIA

Riccardo Lombardi w książce Kradzież czasu i inne zniknięcia analizuje mroczną stronę doświadczenia psychoanalitycznego, gdy kradzieże i zniknięcia okazują się metaforami bardzo trudnych stanów psychicznych. Bogaty materiał kliniczny służy jako ilustracja konfliktu między ciałem a umysłem, zanikania myśli oraz lęku przed nieistnieniem. Psychoza, ze swoim „brakiem myśli”, jawi się jako dramatyczne, ale inspirujące laboratorium, zdolne do ukazania zarówno ograniczeń, jak i potencjału umysłu. Lektura książki fascynuje i budzi niepokój, ponieważ autor dotyka tego, czego każdy się obawia, a jednocześnie poszukuje: wyłaniania się psychiki na niepewnej granicy pomiędzy życiem a nieistnieniem.

Czas zmusza nas do uaktualniania koncepcji, z których korzystamy, i szukania nowych perspektyw. W tej książce dokonuję refleksji nad psychoanalizą, biorąc pod uwagę to, z jakimi pacjentami obecnie pracujemy, a także potrzeby, które skłaniają ich do poszukiwania pomocy. W swojej praktyce klinicznej coraz częściej obserwuję u pacjentów pragnienie przeżywania życia i stawania się prawdziwym człowiekiem. Ujawnia się to w sytuacjach pofragmentowania, jak w przypadku ostrych psychoz, ale dylemat ten dotyczy również osób bardziej spójnych i pozostających w kontakcie z rzeczywistością. Niemniej cel pozostaje taki sam: zacząć przeżywać życie i stać się kimś prawdziwym. Lęk, którego
doświadczają ci pacjenci, ma związek z poczuciem nieistnienia, a bywa, że przybiera postać głębokiego przekonania. Nie ma powodu, by im nie wierzyć, gdy mówią o „nieistnieniu”, nawet jeśli w świecie zewnętrznym funkcjonują sprawnie.

(fragm. Wprowadzenia)

Riccardo Lombardi – psychiatra i psychoanalityk, członek Włoskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego. Wcześniej nakładem Oficyny Ingenium ukazała się książka tego autora zatytułowana Bezkształtna nieskończoność. Kliniczne rozważania nad teoriami Matte Bianco i Biona.