Stwardnienie rozsiane Od chemokin do przeciwciał monoklonalnych

Stwardnienie rozsiane Od chemokin do przeciwciał monoklonalnych

Redakcja naukowa: Robert Bonek

Diagnostyka i leczenie stwardnienia rozsianego wciąż pozostaje jednak wyzwaniem. Od 2001 r. kryteria rozpoznania modyfikowano już trzykrotnie, a oprócz standardowych metod obrazowania pojawiają się nowe techniki, pozwalające np. na ocenę wolumetrii mózgu. Coraz większe znaczenie ma badanie spektralnej optycznej koherencyjnej tomografii siatkówki. Szuka się specyficznych biomarkerów, jak np. neurofilamenty. Oprócz leków hamujących rozwój choroby w ostatnich latach pojawiła się możliwość terapii rekonstytucyjnej układ immunologiczny.

Liczne badania dotyczące immunopatogenezy i prace nad kolejnymi „cząstkami” w terapii, zainteresowanie zaburzeniami funkcji poznawczych i oceną jakości życia chorych powoduje, że w najbliższych latach możemy się spodziewać nie tylko nowych danych dotyczących istoty MS, lecz może także kolejnego przełomu w leczeniu.

Każdy kolejny rok przynosi postęp w leczeniu chorych.