Praca w zespołach diagnostyczno-terapeutycznych

Praca w zespołach diagnostyczno-terapeutycznych

Redakcja naukowa: Iwona Wrześniewska-Wal, Dorota Cianciara, Anna Augustynowicz

Praca w zespołach diagnostyczno-terapeutycznych – teraźniejszość i przyszłość jest pierwszą na rynku wydawniczym publikacją skierowaną do przedstawicieli wszystkich zawodów medycznych oraz zarządzających, różnego rodzaju i na różnych szczeblach, podmiotami leczniczymi, a także do osób uczestniczących w podejmowaniu decyzji na poziomie centralnym. Założeniem pracy jest przybliżenie i rozpowszechnienie idei pracy w zespołach.

Książka składa się z trzech części: Fakty, Opinie i Założenia.

Pierwsza część koncentruje się na badaniach ankietowych dotyczących prac w zespołach pielęgniarsko-lekarskich nad chorymi na cukrzycę oraz osób po przebytym udarze mózgu. Ze względu na medyczną stronę tych jednostek chorobowych współpraca w takich zespołach należy do najtrudniejszych, a jednocześnie niedofinansowanych ze środków publicznych. Klamrą spinającą ten rozdział jest praca przedstawiająca uprawnienia dotyczące wypisywania recept i prowadzenia postępowania diagnostyczno-terapeutycznego przez pielęgniarki i położne.

Część druga – Opinie – pokazuje model współdziałania, które zostały wypracowane na przykładzie konkretnych problemów zdrowotnych. Najszerzej problemy te pokazują pierwsze dwa materiały dotyczące aktualnych wyzwań dla zdrowia publicznego: zakażenie wirusem SARS-CoV-2 oraz szczepień ochronnych. Zagrożenie wywołane epidemią COVID-19 jednoznacznie wskazuje i uzasadnia sens współpracy w całym systemie ochrony zdrowia, w tym służb sanitarnych, personelu medycznego, Ministerstwa Zdrowia a pozostałymi ministerstwami i urzędami celnymi.

Ponadto zespół diagnostyczno-terapeutyczny musi byc zbudowany na kompetencjach i wzajemnym uznaniu doświadczeń, a także ram prawnych, dlatego w zakończeniu rozdziału uwzględniono rozważania prawne dotyczące pracy zespołowej z linią orzecznictwa. Często trudno odpowiedzieć na pytanie, jaki jest udział w procesie diagnostyczno-terapeutycznym jednego czy też drugiego lekarza, a jaki pielęgniarki czy położnej bądź innej osoby z personelu medycznego.

W części trzeciej – Założenia – temat bezpiecznej pracy zespołowej pozostaje na płaszczyźnie nie tylko prawnej i organizacyjnej, ale również etycznej i finansowej. Powyższe zmiany są jednym z głównych celw pracy zespołowej we współczesnej medycynie. 

W kontekście zmieniających się polityk zdrowotnych i struktur organizacyjnych podmiotów leczniczych praca w zespole jest szczególnie ważna dla zachowania ciągłości opieki nad pacjentem. Chociaż istnieje dość duże zainteresowanie tym obszarem, w praktyce brakuje literatury badającej i przedstawiajacej zespołową pracę profesjonalistów medycznych. W związku z tym do rąk Czytelników oddajemy pierwszą książkę dotyczącą pracy w zespołach diagnostyczno-terapeutycznych.