Afazja w stanie ostrym. Obraz i dynamika

Afazja w stanie ostrym. Obraz i dynamika

Autor: Małgorzata Krajewska

Niniejsza monografia porusza rzadko podejmowany w literaturze przedmiotu problem afazji w tak zwanym stanie ostrym, a więc bezpośrednio po wystąpieniu uszkodzenia w obrębie ośrodkowego układu nerwowego. Afazja prezentowana jest tu na tle etiologii naczyniowej i jej najczęstszej przyczyny, którą  jest niedokrwienny udar mózgu. Szacuje się, że az w 80% przypadków to właśnie udar stanowi głowną przyczynę afazji. Jednym z istotnych czynników, który determinuje nie tylko obraz afazji, ale także wybór strategii postępowania neurologopedycznego, jest faza zdrowienia. Tytułowy stan ostry odnosi się do ostrej fazy zdrowienia, która w przypadku udaru mózgu obejmuje okres między wystąpieniem pierwszych objawów a zakończeniem siódmej doby. Jak potwierdza praktyka kliniczna okres ten cechują dynamiczne zmiany zachodzące  stanie klinicznym pacjentów, a takze w obrazie afazji.

Opierając się na własnych doświadczeniach w pracy z pacjentami i afazją poudarową, jak również odwołując się do uzyskanych w ramach dysertacji doktorskiej wyników badań nad wpływem czynników neurodynamicznych na obraz afazji we wczesnym etapie zdrowienia, podjeto tu kluczowe dla opisywanego zagadnienia aspekty dotyczące praktyki kliniczno – neurologopedycznej i współpracy z chorymi w pierwszych dobach po wystąpieniu incydentu naczyniowego. Szczególny nacisk położono na kwestię zmiennościi dynamiki objawów, a w szczególnosci dla ostrej – fazy udaru, a co za tym idzie – zwrócono uwagę na konieczność ujmowania diagnozy afazji w tym czasie również w aspekcie dynamicznym. Narzędna rolę w interpretacji opisywanych zjawisk odgrywały analizy językoznawcze.