Opis

Gregorio Kohon napisał bardzo ważną książkę. Bezpowrotnie utracone pewniki to błyskotliwa analiza wielu zagadnień psychoanalitycznych. Kohon nie próbuje niczego wyjaśniać, ale zastanawia się, pyta, analizuje, docieka. Nie szuka schronienia w nieistniejących pewnikach psychoanalitycznej teorii i praktyki. Zamiast tego z zapałem i „libidinalnie” kreuje możliwości i bawi się nimi. Autorowi udało się zbliżyć do tego, do czego aspiruje każda dobra literatura: nie objaśnia znaczeń, ale je ukazuje. Kohon zaprasza nas do twórczego dialogu z tym, co czytamy, do ożywienia psychoanalizy poprzez doświadczenie zaangażowania się w tekst. Już sam ostatni rozdział aż nadto zaświadcza o wartości książki.

Thomas H. Ogden

Czytelnika książki Kohona czeka więc spotkanie z inspirującym wyzwaniem ze strony tego samokrytycznego, a jednocześnie odważnego autora. Kohon nigdy nie odwraca się od teorii, ale zawsze uzupełnia rozważania teoretyczne szczegółowymi i ciekawymi opisami pracy klinicznej. Dzięki ponownemu objaśnieniu podstaw – od czego psychoanaliza musi się zacząć – pojawia się przestrzeń zarówno dla teorii, jak i dla praktyki, co z kolei sprawia, że i pacjent, i analityk, i wreszcie Czytelnik mogą poczuć się swobodnie.

John Forrester (fragm. Słowa wstępnego)

Gregorio Kohon – psychoanalityk szkoleniowy Brytyjskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego. Jest redaktorem książek: British Psychoanalysis. New Perspectives in the Independent Tradition oraz The Dead Mother. The Work of André Green. Wspólnie z Rosine Perelberg zredagował tom The Greening of Psychoanalysis. André Green’s New Paradigm in Contemporary Theory and Practice. Jest autorem książki Reflections on the Aesthetic Experience. Psychoanalysis and the Uncanny.

Nakładem Oficyny Ingenium ukazało się polskie tłumaczenie książek: Miłość i jej losy (napisanej wspólnie z André Greenem) oraz O naturze psychoanalizy. Wytrwałość paradoksalnego dyskursu. Kohon wydał także cztery tomy wierszy po hiszpańsku i powieść Papagayo Rojo, Pata de Palo.