Czas wolny w służbie niepełnosprawnych

Przejrzysta struktura książki prowadzi czytelnika przez trzy logiczne obszary. Punktem wyjścia jest rekonstrukcja podstawowych pojęć. Jej ważnym wyznacznikiem jest ich historyczna wędrówka w czasie, choć nie tylko, bo także między dyscyplinami. Ustalenia terminologiczne pozwalają na ukazanie najpierw czasu wolnego jako uwarunkowania inkluzji, a następnie jako elementu rozwoju wykluczonych. Zakreślone tło rozważań teoretycznych zostało umiejętnie zilustrowane konkretnymi przykładami życia codziennego. To kolejny walor pracy, ponieważ dzięki ukonkretnieniu wielu zagadnień staje się ona nie tylko wartościowa naukowo, ale przydatna także w kreowaniu praktyk społecznych.