Diagnostyka neuropsychologiczna w praktyce klinicznej

Książka "Diagnostyka neuropsychologiczna w praktyce klinicznej" poświęcona jest problemom psychologicznym osób dorosłych z nabytym uszkodzeniem mózgu. Szczególny akcent położony jest na kwestię trafnego rozpoznawania (diagnozowania) zaburzeń poznawczych i behawioralnych, spowodowanych rozmaitymi incydentami mózgowymi. Współcześnie bowiem neuropsycholog zajmujący się pracą diagnostyczną staje przed nowymi i coraz bardziej licznymi wyzwaniami praktyki klinicznej, której zapotrzebowanie odzwierciedla intensywne zmiany społeczno-demograficzne zachodzące we współczesnym świecie.

Dotychczasowe standardy i metody diagnostyczne, nierzadko wywodzące się jeszcze z psychologii eksperymentalnej lat 60. XX wieku, coraz częściej okazują się niewystarczające bądź nietrafne w obliczu zagrożeń współczesności, nie wyłączając problemów zdrowotnych. W książce opisano najnowsze ujęcia diagnostyczne w neuropsychologii klinicznej na tle współczesnych przemian i zagrożeń w Polsce i na świecie, m.in. najnowsze metody obrazowania mózgu, zmiany mentalne na przestrzeni całego życia ze szczególnym uwzględnieniem funkcjonowania osób w podeszłym wieku, czy też nieprawidłowości mózgowe w przebiegu chorób wewnętrznych.

Książka posiada nie tylko walory praktyczne (kliniczne), lecz również teoretyczne (poznawcze). Jej treść ma przekonać, że szczegółowa diagnoza zaburzeń procesów poznawczych stwarza unikalną możliwość oceny prawidłowości przebiegu tychże procesów u ludzi zdrowych. Dlatego też przygotowywana jest z myślą o klinicystach (w tym psychologach, terapeutach oraz lekarzach neurologii i psychiatrii), badaczach zachowania i jego mózgowych mechanizmów oraz studentach kierunków społecznych i medycznych.  
Z recenzji prof. dr hab. Emilii Łojek:

Temat osiowy monografii stanowi diagnoza neuropsychologiczna, czyli wnioskowanie o stanie czynności psychicznych u osób z dysfunkcjami ośrodkowego układu nerwowego. Złożone zagadnienia diagnozy neuropsychologicznej Autor systematyzuje w trzech częściach swojej publikacji. Pierwsza poświęcona została podstawom teoretycznym procesu diagnostycznego (…). W drugiej części książki prof. Jodzio dyskutuje wybrane, niezwykle ważne problemy kliniczne i metodologiczne procesu diagnozy. (…) Część trzecia monografii odnosi się do zagadnień najbardziej związanych z praktyką kliniczną. Autor koncentruje się tu na problematyce diagnozy zaburzeń neuropsychologicznych w takich grupach osób, które choć dotychczas nie były w centrum zainteresowań, to stały się aktualnie obiektem niezwykle intensywnych badań i oddziaływań neuropsychologicznych.
 

Czytelnik znajdzie tu nie tylko bardzo klarowne wyjaśnianie pojęć i porządkowanie nagromadzonej wiedzy z zakresu neuropsychologii klinicznej, ale również, a może przede wszystkim, wydobywanie oraz wnikliwe rozpatrywanie z różnych perspektyw problemów diagnostyki neuropsychologicznej – od tych najstarszych, poprzez nowo powstałe, aż do oryginalnych pytań zadawanych przez samego Autora. Szczególne nastawienie prof. Jodzio na dyskusję różnorodności poglądów, ukazywanie wad i zalet poszczególnych podejść oraz wykazywanie ograniczeń utartych koncepcji diagnozy neuropsychologicznej stanowią najwyższą wartość intelektualną omawianego dzieła. Będzie ono z pewnością oddziaływać na kształt myśli neuropsychologicznej w Polsce.