Intensywna krótkoterminowa psychoterapia dynamiczna dla praktyków

"To najlepszy podręcznik i przewodnik po intensywnej krótkoterminowej psychoterapii dynamicznej".

Peter Fonagy

"Książka jest nieocenionym źródłem informacji dla klinicystów poszukujących wskazówek, jak przełamać ukryte uczucia, które leżą pod lękiem wywołującym obrony. Obrony, które tak często opóźniają poszukiwanie i przywracanie emocjonalnej spójności, a tym samym zdrowia psychicznego i witalności".

Jak Panksepp

Przedmowa do wydania polskiego "Intensywnej krótkoterminowej psychoterapii dynamicznej dla praktyków": 

"… Autorzy niniejszej pracy szczególną uwagę zwracają na budowanie nieświadomego przymierza roboczego z pacjentem, separację jego ego od patologicznego aspektu superego, wzmacnianie zdolności adaptacyjnej ego pacjenta oraz na sekwencje pracy z obronami. Najpierw pracują z obronami przed emocjonalną bliskością z terapeutą (obrony frontowe), bardzo starannie i precyzyjnie monitorując przy tym lęk, dbając o jego zdrową regulację, a następnie zajmują się obronami przed doświadczaniem uczuć (obrony piwniczne).

Wysoki, niezdrowo regulowany lęk, przejawiający się między innymi zburzeniami poznawczymi/percepcyjnymi, w tym dysocjacją, świadczy według autorów o niskiej zdolności adaptacyjnej ego pacjenta. Zatem dopiero odpowiednia restrukturyzacja tej zdolności umożliwia głęboką, prawdziwie efektywną i dającą trwałe rezultaty pracę. Josette opracowała precyzyjną mapę prowadzącą w głąb nieświadomości pacjenta, nazywaną mapą drogową do nieświadomości, będącą metaforą drogi i świateł sygnalizacyjnych. Ten na pozór wyglądający dość skomplikowanie diagram jest bardzo przejrzystym i użytecznym narzędziem do pracy, zwłaszcza jeśli zrozumie się leżące u jego podstaw założenia teoretyczne. Precyzja, nieustępliwość w pracy z obronami i patologicznym aspektem superego oraz "wnikliwie, serdeczne oczy" Josette, w połączeniu z wrażliwością i poczuciem humoru Roberta oraz jego równie szybkim demaskowaniem oczu patologicznego superego, pozwalają zrozumieć, jak wiele troski, uwagi i miłości poświęca pacjentowi terapeuta, pracując w tym podejściu. Taki rodzaj kontaktu i bliskości emocjonalnej z pacjentem wymaga od terapeuty nie tylko wysokich kompetencji intelektualnych, ale również gotowości do pokonywania wszelkich osobistych barier, a także motywacji do nieustannego rozwoju i zgłębiana "zakamarków" własnej nieświadomości. Pacjent, będąc w relacji z takim terapeutą zajmując się swoimi problemami, staje się współpracującym, równoważnym i zaangażowanym partnerem.

Jako terapeuci byliśmy wcześniej przygotowywani do wsłuchiwania się w problemy naszych pacjentów. Stając sie terapeutami ISTDP, nauczyliśmy się w aktywny sposób korzystać z naszych oczu, czyli dostrzegać objawy lęku, obron i uczuć, oraz podejmować błyskawiczne decyzje odnośnie interwencji na bazie tych obserwacji. Nauczyliśmy się także korzystać z naszych uszu w inny sposób niż do tej pory, czyli słuchać i słyszeć, kiedy i jak zmienia się ton głosu naszego pacjenta, oraz dociekać, co jest przyczyną takiej zmiany: wyłaniające się uczucie, narastający lęk czy też bezradność? To duża przemiana w naszym terapeutycznym rozwoju.

Dziękujemy wszystkim za cierpliwą współpracę, odpowiedzi na nasze sugestie i propozycje oraz wspólny wysiłek uwieńczony sukcesem. Jesteśmy wdzięczni autorom, Josette i Robertowi, za możliwość współtworzenia tego dzieła, inspirujące dyskusje nad poszczególnymi fragmentami książki oraz wszystkie wspólnie spędzone chwile podczas pracy, nauki i zabawy w Warszawie, Gdańsku, Berlinie, Wenecji, Amsterdamie, Del Mare czy Kapsztadzie. Był to dla nas bezcenny czas, trudno wyrazić słowami jak bardzo bezcenny i ważny zarówno w naszym życiu zawodowym, jak i osobistym…."

Joanna Duchniewicz, Przemysław Duchniewicz