Narcyzm Nowa teoria

Słowo wstępne do książki "Narcyzm Nowa teoria" Neville Symington:

"Oto jak powstała niniejsza krótka książka: mniej więcej trzy i pół roku temu zająłem się tematem psychoanaliza i religia – rozważając te kwestie, dość szybko zdałem sobie sprawę, że ogniwem łączącym obie dziedziny jest narcyzm. Wówczas uzmysłowiłem sobie, iż nie wiem, czym tak naprawdę on jest. Postanowiłem więc, że codziennie poświęcę 20 minut na myślenie o narcyzmie."

William Gillespie:

Każdy, kto jest zainteresowany współczesną psychoanalizą, powinien przeczytać tę książkę! Neville Symington przedstawia w niej – zarówno od strony teoretycznej, jak i klinicznej – własne koncepcje dotyczące natury narcyzmu. Myślę, że Melanie Klein, którą niezbyt przekonywała Freudowska koncepcja pierwotnego narcyzmu, doceniłaby podejście Symingtona odnoszące się do relacji z wewnętrznymi obiektami, a w szczególności – do odrzucenia tych relacji. Symington uważa, iż tak rozumiany narcyzm leży u podstaw wszelkiej psychopatologii. Swój wywód ilustruje przykładami zaczerpniętymi z Anny Kareniny Tołstoja oraz licznymi winietami z własnej praktyki klinicznej.

Z przedmowy książki "Narcyzm Nowa teoria" Neville Symington:

Neville Symington skupia się na wielokrotnie podejmowanym temacie narcyzmu, oferując nam świeże spojrzenie oparte na wieloletnich doświadczeniach klinicznych w pracy z pacjentami narcystycznymi. W swoich rozważaniach obiera niezwykłą, a zarazem pouczającą perspektywę. Rozpatruje stan narcystyczny nie tylko w kontekście znanej teorii Kleinowskiej, ale też w kategoriach koncepcji Fairbairna, Winnicotta, Balinta i Kohuta podkreślających rolę traumy-deficytu, a także z unikalnej perspektywy dogłębnej ontologicznej niepewności. Choć autor wywodzi się z brytyjskiej szkoły niezależnej, to przedstawia uniwersalne spojrzenie na narcyzm, przyjmując punkt widzenia, który moglibyśmy dzisiaj określić jako egzystencjalny…

Wprowadzone przez Symington pojęcie dawcy życia oraz opis roli tego obiektu w powstawaniu normalnego i patologicznego narcyzmu tworzą unikalny, integracyjny sposób myślenia o zjawiskach narcystycznych. Uważam, że warto poważnie rozważyć tę koncepcję.