Podstawy i biomechanika alignerowego leczenia ortodontycznego

Podstawy i biomechanika alignerowego leczenia ortodontycznego

R. Nanda

red. wyd. pol. B. Walawska

W ciągu ostatnich 20  lat metody leczenia ortodontycznego z zastosowaniem nakładek znacznie się rozwinęły. Poprawa właściwości tworzywa, z którego wykonane są nakładki, rozwój oprogramowania do planowania leczenia ortodontycznego oraz zastosowanie druku trójwymiarowego umożliwiły przezwyciężenie biomechanicznych ograniczeń związanych z ortodontycznym ruchem zębów wywołanym nakładkami. Kolejnym ważnym krokiem w ominięciu biomechanicznych trudności systemów nakładkowych jest ciągły rozwój i udoskonalanie zaczepów kompozytowych wspomagających biomechanikę takiego leczenia. Zaczepy opracowano w taki sposób, aby umożliwić uzyskanie dodatkowych wektorów sił. Nacisk wywierany przez materiał nakładki na zaczep kompozytowy zmienia układ sił i  umożliwia uzyskanie złożonych ruchów zębowych. Wprowadzenie pierwotnej geometrycznej formy zaprezentował zespół kliniczny Align Technology Inc. jako podstawową prostokątną strukturę 1 × 3 mm naklejoną na przedsionkową powierzchnię siekaczy dolnych w  celu kontroli niekorzystnego nachylania w kierunku luki poekstrakcyjnej w  przypadkach leczonych z  usunięciem jednego z siekaczy (ryc. 2.1A) [1]. W sytuacji, gdy siekacze sąsiadujące z luką zaczynają się nachylać, sztywna struktura zaczepu kompozytowego zaczyna kolidować z plastikowym materiałem nakładki, skutkując powstaniem pary sił przeciwstawnych do pierwotnego momentu sił, zmniejszając niechciane nachylenie.

Powszechność leczenia ortodontycznego osób dorosłych jest już faktem. Przyczynił się do tego m.in. rozwój coraz mniej widocznych aparatów ortodontycznych. Wcześniej dużą popularnością wśród pacjentów w tej grupie wiekowej cieszyły się estetyczne aparaty stałe oraz aparaty językowe, obecnie to alignery przejmują pierwszeństwo w wyborze sposobu leczenia. Pomysł wykorzystania sekwencji aparatów zdejmowanych znany był w ortodoncji od lat 40-tych ubiegłego wieku, ale to nowe technologie cyfrowe umożliwiają precyzyjne planowanie i etapowe przemieszczanie zębów za pomocą sekwencji nakładek. Obecnie alignery są już codziennością w większości praktyk ortodontycznych na świecie. Liczba pacjentów leczonych nakładkami rośnie lawinowo z roku na rok.

Książka PODSTAWY I BIOMECHANIKA ALIGNEROWEGO LECZENIA ORTODONTYCZNEGO stanowi podsumowanie aktualnej wiedzy na temat stosowania i skuteczności alignerów. Można z powodzeniem wykorzystywać je do leczenia większości wad ortodontycznych. Autorzy podkreślają to, dzieląc się swoim doświadczeniem klinicznym, opisując zalety i wady oraz wskazania i przeciwwskazania do stosowania alignerów u pacjentów w różnym wieku, łącznie z leczeniem hybrydowym z równoczesnym wykorzystywaniem aparatów stałych oraz nakładek.

Dr n. med. Beata Walawska-Zejdler

W KSIĄŻCE:

• protokoły leczenia opisujące krok po kroku zastosowanie nakładek ortodontycznych w różnych przypadkach klinicznych

• najnowsze osiągnięcia i najbardziej aktualne procedury

• liczne kolorowe zdjęcia i ilustracje