Wychowanie fizyczne w klasach 1-3 szkoły podstawowej

Uczestnictwo w aktywności fizycznej wynika z odczuwanych potrzeb człowieka
i jest swoistym antidotum na negatywne skutki rozwoju cywilizacji. Problem
uwarunkowań społecznych rozwoju somatycznego i motorycznego dzieci budzi coraz
większe zainteresowanie instytucji edukacyjnych i naukowców zajmujących się
kulturą fizyczną. Prawidłowy stan zdrowia dzieci w wieku szkolnym oraz ich
zachowania prozdrowotne stanowią podstawową wartość w tej grupie społeczności.
To od nich w dużej mierze będzie zależeć w przyszłości kreowanie zdrowego stylu
życia i edukacja zdrowotna. W takim ujęciu problem zdrowia i zachowań
prozdrowotnych ma wymiar społeczny. Zdaniem dr Anny Niteckiej-Walerych poprawę
zdrowia przez zwiększenie aktywności fizycznej zauważa się w wielu krajach,
natomiast wyniki badań w Polsce świadczą o spadku uczestnictwa młodzieży w
różnych formach aktywności fizycznej. Nieodpowiednie nawyki żywieniowe, niska
jakość snu, zbyt niski poziom aktywności fizycznej są jednymi z czynników
wpływających negatywnie na stan psychofizyczny dzieci. Zdrowotna kultura
fizyczna w coraz to większym stopniu staje się jednym z podstawowych czynników
zdrowego stylu życia. Badania naukowe ostatniego dziesięciolecia i
do-świadczenie praktyczne przekonująco świadczą o tym, że istnieje duże
zapotrzebowanie na doskonalenie różnych form aktywności fizycznej i środków
stosowanych w ramach obligatoryjnych zajęć wychowania fizycznego, ze szczególnym
uwzględnieniem dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Przykładem takiego opracowania
jest właśnie publikacja Wychowanie fizyczne w klasach 13 szkoły
podstawowej.
– prof. dr hab. Stanisław Sawczyn, Katedra Sportu
Powszechnego Akademia Wychowania Fizycznego i Sportu im. Jędrzeja Śniadeckiego w
Gdańsku